हे पान प्रमाणित केलेले आहे.
§३७ ]
५५
साक्षात्कार.
नकळे नकळे नेति नेति । ऐसें बोलतसे श्रुति ।
तेथे मज मूर्खाची मति । पवाडेल[१] कोठे ॥ २ ॥
मज न कळे हा विचारु । दुऱ्हूनि माझा नमस्कारु ।
गुरुदेवा पैलपारु । पाववी मज ॥ ३ ॥
होती स्तवनाची दुराशा । तुटला मायेचा भर्वसा ।
आतां असाल तैसें असा । सद्गुरु स्वामी ॥ ४ ॥
मायेच्या बळें करीन स्तवन । ऐसें वांछित होतें मन ।
माया जाली लज्जायमान । काय करूं ॥ ५ ॥
नातुडे मुख्य परमात्मा । म्हणौनि करावी लागे प्रतिमा ।
तैसा मायायोगें महिमा । वर्णीन सद्गुरूचा ॥ ६ ॥
आपल्या भावासारिखा मनीं । देव आठवावा ध्यानीं ।
तैसा सद्गुरु हा स्तवनीं । स्तऊं आतां ॥ ७ ॥
जय जयाजि सद्गुरुराजा । विश्वंभरा विश्वबीजा ।
परमपुरुषा मोक्षध्वजा । दीनबंधू ॥ ८ ॥
तुझीयेन अभयंकरें । अनावर माया हे वोसरे ।
जैसे सूर्यप्रकाशे अंधारें । पळोन जाये ॥ ९ ॥
आदित्य अंधकार निवारे । परंतु मागुतें ब्रह्मांड भरे ।
नीसी[२] जालिया नंतरें । पुन्हां काळोखें ॥ १० ॥
तैसा नव्हे स्वामीरावो । करी जन्ममृत्य वाव ।
समूळ अज्ञानाचा ठाव । पुसून टाकी ॥ ११ ॥
सुवर्णाचे लोहो कांहीं । सर्वथा होणार नाहीं ।
तैसा गुरुदास संदेहीं । पडोंचि नेणे सर्वथा ॥ १२ ॥
तेथे मज मूर्खाची मति । पवाडेल[१] कोठे ॥ २ ॥
मज न कळे हा विचारु । दुऱ्हूनि माझा नमस्कारु ।
गुरुदेवा पैलपारु । पाववी मज ॥ ३ ॥
होती स्तवनाची दुराशा । तुटला मायेचा भर्वसा ।
आतां असाल तैसें असा । सद्गुरु स्वामी ॥ ४ ॥
मायेच्या बळें करीन स्तवन । ऐसें वांछित होतें मन ।
माया जाली लज्जायमान । काय करूं ॥ ५ ॥
नातुडे मुख्य परमात्मा । म्हणौनि करावी लागे प्रतिमा ।
तैसा मायायोगें महिमा । वर्णीन सद्गुरूचा ॥ ६ ॥
आपल्या भावासारिखा मनीं । देव आठवावा ध्यानीं ।
तैसा सद्गुरु हा स्तवनीं । स्तऊं आतां ॥ ७ ॥
जय जयाजि सद्गुरुराजा । विश्वंभरा विश्वबीजा ।
परमपुरुषा मोक्षध्वजा । दीनबंधू ॥ ८ ॥
तुझीयेन अभयंकरें । अनावर माया हे वोसरे ।
जैसे सूर्यप्रकाशे अंधारें । पळोन जाये ॥ ९ ॥
आदित्य अंधकार निवारे । परंतु मागुतें ब्रह्मांड भरे ।
नीसी[२] जालिया नंतरें । पुन्हां काळोखें ॥ १० ॥
तैसा नव्हे स्वामीरावो । करी जन्ममृत्य वाव ।
समूळ अज्ञानाचा ठाव । पुसून टाकी ॥ ११ ॥
सुवर्णाचे लोहो कांहीं । सर्वथा होणार नाहीं ।
तैसा गुरुदास संदेहीं । पडोंचि नेणे सर्वथा ॥ १२ ॥
