पान:रामदासवचनामृत.pdf/230

§१०७ ]

१८७

करुणाष्टकें

कौतुक पाहतोसी काय जानकीकांता ।
दयाळा दीनबंधो भक्तवत्सला ताता ॥४॥

१०७. बुद्धि दे रघुनायका.

युक्ति नाही बुद्धि नाहीं विद्या नाहीं विवंचितां ॥
नेणता भक्त मी तूझा बुद्धि दे रघुनायका ॥ १ ॥
मन हे आवरेना की वासना वावडे सदा ।
कल्पना धांवते सैरा बुद्धि दे रघुनायका ॥ २ ॥
अन्न नाहीं वस्त्र नाहीं सौख्य नाहीं जनांमधे ।
आश्रयो पाहतां नाहीं बुद्धि दे रघुनायका ॥ ३ ॥
बोलतां चालतां येना कार्यभाग कळेचिना ।
बहु मी पीडिलों लोकी बुद्धि दे रघुनायका ॥ ४ ॥
तुझा मी टोणपा झालों कष्टलों बहुतांपरी ।
सौख्य तो पाहतां नाहीं बुद्धि दे रघुनायका ॥ ५ ॥
नेटके लिहिता येना वाचितां चुकतों सदा ।
अर्थ तो सांगतां येना बुद्धि दे रघुनायका॥ ६ ॥
प्रसंग वेळ तर्केना सुचेना दीर्घसूचना ।
मैत्रिकी राखितां येना बुद्धि दे रघुनायका ॥ ७ ॥
कळेना स्फूर्ति होईना आपदा लागली बहु ।
प्रत्यहीं पोट सोडीना बुद्धि दे रघुनायका ॥ ८ ॥
संसार नेटका नाहीं उद्वेगू वाटतो जिवीं ।
परमार्थू कळेना की बुद्धि दे रघुनायका ॥ ९ ॥
देईना पुर्विना कोणी उगचि जन हांसती ।
विसरू पडतो पोटी बुद्धि दे रघुनायका ॥ १० ॥