या पानाचे मुद्रितशोधन झालेले आहे
१६४
[§९२
रामदासवचनामृत-संकीर्ण ग्रंथ.
उद्वेग पाहतां नाहीं । चिंतामात्र नसे जनीं ।
व्याधी नाहीं रोग नाहीं । लोक आरोग्य नांदती ॥८॥
युध्य नाहिंच आयोध्या[१] । राग ना मछरु नसे ।
बंद निर्बंद ही नाहीं । दंड दोष कदा नसे ॥९॥
कुरूपी पाहतां नाहीं । जरा मृत्य असेचिना ।
आदरु सकळ लोकां । सख्यप्रीती परस्परें ॥१०॥
बोलणे सत्य न्यायाचें । अन्याय सहसा नसे ।
अनेक वर्तती काया । येक जीव परस्परें ॥११॥
दरिद्री धुंडितां नाहीं । मूर्ख हा तो असचिना ।
परोपकार तो मोठा । सर्वत्र लोकसंग्रहो ॥१२॥
अद्भूत पीकती भूमी । वृक्ष देती सदा फळें ।
अखंड दुभती धेनु । आरोग्ये वाहती जळें ॥१३॥
जळजें स्वापदें पक्षी । नाना जीव भुमंडळीं ।
आनंदरूप बोभाती[२] । नाना स्वर परस्परें ॥ १४॥
नद्या सरोवरें बावी[३] । डोलती नूतनें बनें ।
फळती फुलती झाडें । सुगंध वनवाटिका ॥१५॥
उदंड वसती ग्रामें । नगरें पुरेचि पट्टणें ।
तीर्थे क्षत्रे नाना स्छानें । शिवाल्ये गोपुरे बरीं ॥१६॥
मठ मठ्या पर्णशाळा । रुसी[४]आश्रम साजिरे ।
वेदशास्त्रधर्मचर्चा । स्नान संध्या तपोनिधि ॥१७॥
चढता वाढता प्रेमा । सुखानंद उचंबळे ।
संतोष समस्तै लोकां । रामराज्य भुमंडळीं ॥१८॥
व्याधी नाहीं रोग नाहीं । लोक आरोग्य नांदती ॥८॥
युध्य नाहिंच आयोध्या[१] । राग ना मछरु नसे ।
बंद निर्बंद ही नाहीं । दंड दोष कदा नसे ॥९॥
कुरूपी पाहतां नाहीं । जरा मृत्य असेचिना ।
आदरु सकळ लोकां । सख्यप्रीती परस्परें ॥१०॥
बोलणे सत्य न्यायाचें । अन्याय सहसा नसे ।
अनेक वर्तती काया । येक जीव परस्परें ॥११॥
दरिद्री धुंडितां नाहीं । मूर्ख हा तो असचिना ।
परोपकार तो मोठा । सर्वत्र लोकसंग्रहो ॥१२॥
अद्भूत पीकती भूमी । वृक्ष देती सदा फळें ।
अखंड दुभती धेनु । आरोग्ये वाहती जळें ॥१३॥
जळजें स्वापदें पक्षी । नाना जीव भुमंडळीं ।
आनंदरूप बोभाती[२] । नाना स्वर परस्परें ॥ १४॥
नद्या सरोवरें बावी[३] । डोलती नूतनें बनें ।
फळती फुलती झाडें । सुगंध वनवाटिका ॥१५॥
उदंड वसती ग्रामें । नगरें पुरेचि पट्टणें ।
तीर्थे क्षत्रे नाना स्छानें । शिवाल्ये गोपुरे बरीं ॥१६॥
मठ मठ्या पर्णशाळा । रुसी[४]आश्रम साजिरे ।
वेदशास्त्रधर्मचर्चा । स्नान संध्या तपोनिधि ॥१७॥
चढता वाढता प्रेमा । सुखानंद उचंबळे ।
संतोष समस्तै लोकां । रामराज्य भुमंडळीं ॥१८॥
