Jump to content

पान:रामदासवचनामृत.pdf/178

विकिस्रोत कडून
या पानाचे मुद्रितशोधन झालेले आहे
§७८ ]
१३५
कर्मयोग.

वेड्यास वेडे म्हणों नये । वर्म कदापि बोलों नये ।
तरीच घडे दिग्विजये । निस्पृहासी ॥ २६ ॥
उदंड स्थळी उदंड प्रसंग । जाणोनि करणे येथासांग ।
प्राणिमात्रांचा अंतरंग । होऊन जावें ॥ २७ ॥
मनोगत राखों न जातां । परस्परें होये अवस्ता ।
मनोगत तोडितां वेवस्ता[] । बरी नाहीं ॥ २८ ॥
याकारणे मनोगत । राखेल तो मोठा महंत ।
मनोगत राखतां समस्त । वोढोन येती ॥ २९ ॥

दा, १३. १०. २०-२९.

७८. विवेकनिरूपण.
उपासना करूनियां पुढें । पुरवले पाहिजे चहूंकडे ।
भूमंडळी जिकडे तिकडे । जाणती तया ॥ ८ ॥
जाणती परी आडळेना । काय करितो ते कळेना ।
नाना देसीचे लोक नाना । येऊन जाती ॥ ९ ॥
तितुक्यांची अंतरें धरावीं । विवेकें विचारें भरावीं ।
कडोविकडीची[] विवरावी । अंतःकर्णे ॥ १० ॥
किती लोक ते कळेना । किती समुदाय आकळेना ।
सकळ लोक श्रवणमनना । मधे घाली ॥ ११ ॥
फड[] समजाविस[] करणे । गद्यपद्य सांगणे ।
परांतरासी राखणे । सर्वकाळ ॥ १२ ॥
ऐसा ज्याचा दंडक । अखंड पाहाणे विवेक ।
सावधापुढे अविवेक । येईल कैंचा ॥ १३ ॥

  1. व्यवस्था, स्थिति.
  2. धरसोडीची.
  3. समुदाय.
  4. समजूत.