बिंदुमाधवस्तुति

विकिस्रोत कडून
Jump to navigation Jump to search

श्रीबिंदुमाधवा ! तूं सदय सदा मज पदानता पावें

शरणागतें तुझ्या बा ! लक्ष्मीरमणा ! कदा न तापावें. १


दीनोद्धार - महाव्रत विश्वेशप्रभुवरें जसें काय

स्वीकारिलें, तुवांही, स्वीकारुनियां दयारसें काय ? २


दिसतां भिन्न, परि तुम्ही एकचि पाहे तुम्हांत जो भेद,

वेद स्पष्ट म्हणतसे, ‘ प्राप्त तया होय भय, महा खेद ’. ३


उद्धरिले बहु पापी तुझिया श्रीबिंदुमाधवा ! नांवें

विश्वेश्वरयशसेंचि, त्वद्यशही अत्युदार वानावें. ४


ताप हरुनि, सुख देतें तुमचें सत्कीर्तिगायनव्यजन

वर्णी असें पुराणीं श्रीव्यास, न हाचि गाय नव्य जन. ५


आराधुनि स्वयें त्वां ईशा ! विश्वेश्वरा ! सदाराध्या,

उपदेशिलें त्रिजग कीं, या श्रितकल्पद्रुमा सदारा ध्या. ६


त्वां शिवपदपद्मावरि नियमें, प्रेमेंहि दृढतरें अमळें,

उच्चारुनि शिवनामे, तितुकींच सहस्त्र वाहिलीं कमळें. ७


निववावया बहु, भरुनि साधूंचे निजयशोगुणें कान,

करिल सहस्त्रांत कमल एक प्रभु - कौतुकी उणें कां न ? ८


तूंहि महाशैव, प्रभुचरणावरि नेत्रपद्म वाहूनी,

सत्यप्रतिज्ञ विष्णो ! झालासि, शिवप्रसाद लाहूनी. ९


संरक्षिला करींद्र, प्राणव्यसनीं, वधूनि नक्रातें;

शक्रातें, असुर मथुनि, सुखवी, त्या गाति साधु चक्रातें. १०


तूं हरि भजसि शिवातें, भजतो तुज मुक्तिदायका पुरहा

युष्मद्यशोजित विधुहि म्हणतो, न म्हणेल काय कापुर हा ? ११


भजतो शिव आराध्या तुज, तूंहि भजसि शिवाचि आराध्या

म्हणती मुमुक्षु जे त्यां अस्मदभेदाचि वेदसारा ध्या. १२


PD-icon.svg हे साहित्य भारतात तयार झालेले असून ते आता प्रताधिकार मुक्त झाले आहे. भारतीय प्रताधिकार कायदा १९५७ नुसार भारतीय साहित्यिकाच्या मृत्युनंतर ६० वर्षांनी त्याचे साहित्य प्रताधिकारमुक्त होते. त्यानुसार १ जानेवारी १९५६ पूर्वीचे अशा लेखकांचे सर्व साहित्य प्रताधिकारमुक्त होते. Flag of India.svg