देशाची द्रुर्दशां
१५
(`
११ देशाची द्रुद्शा ….क्कीप्ळू-
ट…ळीन बापुडप् हा देश जगीं कोठें मान नसे ज्ञाति एकमेफांसॅगें देंर्षे ठकललळी अंगे
कप्य त्याचा हळीन बैप परराप्ट्री होत ह'सें करिति हप्णामाऱ्या दंगे जणू गाजलेले वांगें
द्देज्ञभकतळीचँ भांडण
मरी जस्त्रमेमध्र्ये लवण
जगळितं पळिततां क्राय कमळी
मागें पुढें पायातळीं
उद्घारका न हो श्रमळी असे तयांची चेगाळळी
तुज जवळिळ पुण्योदृधों
उद्घाराळिस न पुरे कधीं
तुझें पुण्य म्हणज्ञी वाडे
तयांचेंळिह पाउल पुढें
पुण्य पतित दौघां वाड
सपेंन कधीं चढाओढ
देशी बोंकप्ळ्ले संत तोंडी वैरारयाचा पाठ
रंगळी वस्त्राचाळिह थाट
गळां हातमर माळा
गुरुशिष्यळिह मह'त
हप्तळी सड्रुग्तव्चा चाळप्
परनिंदेवळीण वाणी
शव्द्सुदिट इतर न गणळी
डळोळे मळोठमळोठें करुळिन
लळोर्फा बोले गुरकावोनळी कोठें गुंतवळीना गळा
परि माझा मळी` मोकळा लप्गें अगा किमपि न चाट
जरळी बोले मळी उद्धट
करळी सेसार सुखाचा
घरळी मर्यादा क[॰ याचा
रवाथैत्यागळी सुनिमँळ
नर जगतो या दुर्मिळ
वोलर्वेवडयांचीं रास लोंले चरिग्रॅहि खळोर्टी भापां गोंड अलकार
ठेंचा लप्गंतळी पप्यास कोठें लप्गेंनळा कसोटी
शब्द समुद्र अथांग
वक्तृत्वहि अपर'पार क्रुतळीचा तो नलगें थांग द
वप्॰ पळोत्नदय्च्च'
षंपसंप्नष्
