या पानाचे मुद्रितशोधन झालेले आहे
वाढत्या सांजवेळे
फूटपाथच्या पलीकडे वर्तुळाकार हिरवळ रंगीबेरंगी छत्र्यांच्या खाली बसून, लोक आरामात भेळपुरी खात आहेत. तिला मनस्वी इच्छा होते, भेळपुरी खावी. ती काही बोलायाच्या आत तो तिला म्हणतो,
'खायची भेळपुरी?'
ते दोघे लाल हिरव्या छत्रीखाली वसतात. संध्याकाळ दाटून आली आहे. भोवताली सळसळणारी गर्दी; लालहिरव्या दिव्यांच्या ठिपक्यांची उघडझाप; झगझगीत जरीनक्षीच्या फॉरिन नॉयलॉनमध्ये गुंडाळलेले चटकमटक चेहेरे; ... ... या साऱ्यांवर एक छाया दाटलेल्या संध्याकाळची. वायरच्या इवल्याशा बाजेवरती बसते. तोही तिच्या शेजारी ऐसपैस बसतो. ती आपोआप चोरून बसते; भेळेची खमंग चव ओठावर रेंगाळते नि मग तीही जरा सैल होते; चवीने भेळ खाऊ लागते.
'हे काय सोन्याच्या बांगड्या नाही घातल्यास ? निदान मॅचिंग तरी घालायच्यास!'
वाढत्या सांजवेळे/४७
