पान:सोट्याह्मसोबा मेळ्याची पदें शके १८४५.pdf/९

७

कलम बहाद्दर नसे असा जयघोष करी जो तो ॥ धृ० ॥
स्वर्गी गेला महाराष्ट्रिचा अनभिषिक्त राजा ।
पवित्र गादी पात्र तिला मी गौरव हो माझा ॥
दंड ठोकुनी मज जिंकाया गांधी सरसरला ।
फजित पावला भोट अजागळ तुरुंगांत दडला ॥
दास नेहरू अल्ली बंधू अजाणती बाळें ।
आले गेले त्याच गतीला लाल नील सगळे ॥
चाल:– प्रतियोगी पुण्य नगरांत । कर्नाटक पंजाबात ।
चळवळ ती प्रांतोप्रांत ॥
जसे गवसले पुढें ठाकले उच्चनीच लोक ।
मुळशीच्या सत्रांत लोटले अचूक एकेक ॥ १ ॥
मुळशी कार्यी मीच पुढारी लटके भासविले ।
इच्छा नव्हती मनांत होते हेतु वेगळाले ॥
कल्पनेपरी भेट येउनि गोरा अधिकारी ।
उपदेशीले कार्य विमुखहो गौरविले भारी ॥
विद्वत्ता चतुरता योग्यता अशी दिवाणास- ।
साजे, मुळशी पायि वेचिशी घेशी गळफास ॥
चाल:- तोंडास पाणि घळघळले । जिभलीने चाटित
गिळिले । वच परिसुनि मन गुदगुदलें ।
स्वार्थासाठी तत्व सोडिले उलट पलट केली ।
लेखन शैली बाणा वकिली जनता भुलविली ॥ २ ॥
हकीम पंडित जे गुण मंडित दास नेहरूसे ।
कट्टर खासे भुलले एका फटकाऱ्या सरसे ।
गूढ कळेना खळबळ झाली जन-मत गोंधळलें ।
नांव निशी आवाज गाजला गगन भुवन भरलें ।
कोणी म्हणती देशद्रोही राष्ट्रघातकाही ।
स्वार्थ परायण करील भलती कृती अमंगळही ॥ ३ ॥

---