पान:भाषाशास्त्र.djvu/20

विकिस्रोत कडून
Jump to navigation Jump to search
या पानाचे मुद्रितशोधन झालेले नाही


सामान्यविवेचन व दिग्दर्शन. येतात; किंवा उद्भविद्येत ज्याप्रमाणे वनस्पतींच्या गुणधमंचेही हुबेहूब वर्णन होते; त्याचप्रमाणे भाषाशास्त्राचे असून, ह्याचे नियम देखील पुष्कळ बाबतीत अगदी ठरीव व अबाधित आहेत. मात्र, इतकेच की, इतर शास्त्रे जशी पूर्णतेप्रत पोहोचली आहेत, अथवा पोहोचण्याच्या रंगांत आहेत, त्याप्रमाणे ह्या शास्त्राचे नसून, ते नुकतेच वाढीस लागले आहे. किंबहुना, ते अजून बाल्यावस्थेतच आहे, असेही म्हटले असतां चालेल. तथापि, अशा प्रकारच्या प्रथमावस्थेत सुद्धां, शोधक | मनुष्याला, हे भाषाशास्त्र पूर्णतेस भाषाशास्त्रविषयक साधनांची परिपूर्णता.

  • आणण्याला, कोणत्याही साधनाची

बिलकूल वाण नाही. कारण, ह्या भाषामहोदधींत, शब्दमौक्तिकांच्या असंख्य शक्तिका, इतस्ततः, आणि द्वीपसमुदायांत, व खंडान्तरी, एकसारख्या पस-रलेल्या असून, त्या गोळा करण्यासाठी, ज्याने म्हणून आपली कास धैर्याने व एकनिष्ठेने बांधली आहे, त्यास त्या प्राप्त झाल्यावांचून खचितच राहणार नाहीत. फार तर काय सांगावे, पण, त्या शुक्तिकांतील अपूर्व आणि उज्ज्वल दीप्ति त्यास लागलीच भासमान होऊन, त्यांतील प्रत्येक शब्दमौक्तिकांचा साद्यन्त इतिहास त्याच्या डोळ्यांपुढे केवळ मूर्तिमंतच उभा राहील. मासल्याकरितां, आपण आपले भरतखंड अथवा आर्य भाषा सामग्रीची वर्तच जरी घेतले, तरी त्यांत देखील, स्थळे. अतीव अमूल्य रत्नांची एक विशाळ खाणच सांपडेल. येथुन, असंख्य शब्दांनी कोठ