कृष्णास्तव

विकिस्रोत कडून
Jump to navigation Jump to search

श्रीकृष्णमूर्तिचें जें शुद्ध यश, तुझेंहि देवि ! कृष्णे ! तें. त्वन्नाम सर्वतोखद ओखद, हरितेंचि विषयतृष्णेतें. ॥१॥


त्वज्जन्मभूमि कृष्णे ! श्रुतिगीत महाबळेश्वरजटा, कीं. तरिच तुझें जळ जंतुसि म्हणतें, ‘ घे शुद्ध सत्व, रज टाकीं. ’ ॥२॥


द्यावें सुरवृक्षवनें सुख, सुरभीच्याहि जें न कळपानें, तें होतें प्राप्त जना तुझिया विजितामृताछजळपानें. ॥३॥


कृष्णे ! येवुनि भेटे तुज गंगा, जेंवि आलि आलीला. निवविसि तूं प्रेमरसें, धांवुनि आलिंगनार्थ आलीला ॥४॥


कृष्णे ! तव प्रवाहीं मज्जन करितांचि, सर्व पाप सरे. यम निजदूतांसि म्हणे, ‘ ते वंद्य तुम्हांसि शुद्ध तापस, रे ! ’ ॥५॥


धर्मार्थकाम हे किति ? मोक्षातेंहि त्वदीयतट वीतें. फ़टवीतें षडरींतें, होतें दव भवमहापदटवीतें. ॥६॥


कृष्णे ! जीवासि म्हणसि, ‘ माज्या तोयांत मज्ज, नाकवनीं क्रीड सुखें, सुकवींच्या हो वर्णित कीर्तिमज्जना ! कवनीं. ’ ॥७॥


कृष्णे ! तुज जन सेवी, त्यावरि उडविति सुचामरें देवी. त्या स्वपदीं हरि ठेवी, वाहे, जो भीति फ़णिकुळा दे, वी. ॥८॥


कृष्णे ! विदित नसेल त्वत्सुयशाची जयास रुचि, तो या साक्षात् ब्रह्मरसमया अमृतसम तुज्या म्हणेल शुचि तोया. ॥९॥


कृष्ण ! शरणागत जो, त्या न म्हणसि तूं महानदी ‘ नाहीं. ’ कीं उद्धरितां, दिधलें कोणींहि न यश लहान दीनांहीं. ॥१०॥


श्रीकृष्णे सरिदीश्चरि ! हा रामात्मज मयूर लक्षावा. दक्षा, वात्सल्यवती, तूं, म्हणुनि, तुवांचि जडहि रक्षावा. ॥११॥


PD-icon.svg हे साहित्य भारतात तयार झालेले असून ते आता प्रताधिकार मुक्त झाले आहे. भारतीय प्रताधिकार कायदा १९५७ नुसार भारतीय साहित्यिकाच्या मृत्युनंतर ६० वर्षांनी त्याचे साहित्य प्रताधिकारमुक्त होते. त्यानुसार १ जानेवारी १९५६ पूर्वीचे अशा लेखकांचे सर्व साहित्य प्रताधिकारमुक्त होते. Flag of India.svg