Jump to content

पान:भारतीय साम्राज्य (पूर्वार्ध) पुस्तक चवथे.pdf/६०

विकिस्रोत कडून
या पानाचे मुद्रितशोधन झालेले नाही

२ [या]

छ्येयास्त्र-

४७

मिळते. व त्यानेंनविनटुगूवैदाच्या गृह्यमूत्रांत आढळते-

आतां, जैमिमळीवळी पूर्वेपीमछ्ये ही वेदान्तद्सँन क्सिग् उत्तरमळीगांसग् हिच्या अगोद्रव प्रकट झालो होतो, असें त्यांच्या न[मघेयावरूनव प्रांवक्ष सिद्ध होतें. आणि जर

उत्तरषीगांसप् हळी इसवी शकळापूर्वी ९४ ० ० वर्षीच्या सुमारास प्रणीत आली

होती अरेंप मानटुंट्रे, तर ह्या क्यों‘

पूर्वीही जैमिनिक्योंनाचा काळ होता, असें मानण्यात वितकूत हरकत नाहीं.

ह्या काँनावै मूततत्व असें आहे काँ, आत्मा हा सच्चि

दानंद् स्वरूप असून, त्याची सत्वर" ळू॰ ळू अस्तमणुणळात्मफां प्रक्रुति आहे. ह्या प्रक्रुतळीवै दोन मेद: आहेत. एक माया, आणि द्रुसरळी त्याचे

मलांतत्त्व.

अविद्या. माया सत्वगुंटू असून, अविद्या विशुद्ध आहे. मायेला आपल्या रगघीन करून घेऊन तिनवर

आपला

पगडा वसविल्यावर सर्नेज्ञतप्, ईंशशक्ति, आणि सर्वे निपे-

नृत्व प्र[प्त होतें. नाहौपेंक्षां या कहेवरवीं शांतता,

ततूसबंर्यो आघिव्याघिननितू दु:ख, आणि त्रिवि'वताप, हे निरंतर आ‘वेवैच्या कारणनिं नोगावै लागतात. यासाठें’ण्,

तन्निवळारणार्थं, प्रत्येक मनुष्यानें र्मार्वेश्वरचिं ऎवव व्हावें या

हेनूर्ने, कमाँचरण करून अंत:करणटुग्द्वाळो मिळविली णाहेजें. वैरेंन्तद्ल्क्तिला

उचरमळीषांसग्, ब्रह्मपीप्रांसग्,

त्रार्रग्रक्रमींपांसप्, किंवा वेदान्त अर्शीहौ नांवे’ आहेत.