टिहृफ्टोळिरआ या अत्यंत द्याळू आणि परोंपफारळी होत्या. यांचेत्रर सत्र प्नजची फार भक्ति होती. ब्रिटिश तक्तप्स युवराज झाल्याचे
ऐकून प्नजाञनांची भक्ति त्यांचे क्विळाणळी अधिकच आणि पजाजनर्ना‘
सर्वत्र अत्यानंद्'
व्यक्त केला.
वुळाड्यात झाली. राजपुत्र एक
महिन्याचे झाल्यावर त्यांस प्रिन्स आँफ्हूचेद्द्ग्ज ही पद्त्री दिली,… व त्यांना मुगुय् घालून त्यांचे मृदु अंगुल्’ऽळी’त मुद्दिका घातली.
तारीख २". जानेवारी सन १८४२ इसवी रळोनों त्यांना खिंस्वी
घमँद्रेंक्षा सेंट जाने चापळ्मघ्यै देण्ग्रांत आलों. हा समारंभ मोठा प्रेक्षणीय होता. त्यांचे नांत्र आँलवटॅ एडवर्ड असे ठेवून, त्यांचे घमींपेते अशिया देशाचे राजे फ्रेडरिक विलियम आले होते.
राजपुत्र एडवर्डे यांचे लाड न करितां त्यांना साधारण भुठाफ्राळाणें वाढत्रिण्यांत आठें.
हे क्सिण्या’त हुषार त्र तरतरीत असत.
त्यांची
शरीरप्नकृति निकोप त्र सुदृढ असून, डोळे पम्याळीद्प्र होते.
त्यांची
मुद्रा अत्यंत थाल्द्द्यक्कारफ असून गंभीर दिसत असे. त्यांना खेळ्ण्याचा फार नाद असे… त्यांचा सर्वीत आवडीचा खेळ ह्मटला
ह्यणबे ळय्की लढाई ह्य होय- त्यांचे लहानपणव्या मिग्रांवर फांर प्रेम असे. नाट्याफ्भ्ला त्यांना विशेष आवडत असे… राजपुत्र जसजसे मोठे होत चर्सिळें, तसतसें त्यांना नानाप्नकारच्या वस्तूंचे शान करून देऊन भव्य आणि सुंदर देखावे दाखविण्याचा क्रम सुरू देविका.
एके प्रसंगीं त्यांना एका शोभिवंत नौकँत क्सकूग् वंट्राचा त्र लोकसमुदायाचा प्रेक्षणीय देखावा दाखविला. राजपुत्र हें लहानपणापासून बुद्धीचे तीच, चलाख, समपोळिचत उत्तर देण्यां’त आणि
वोलण्यांत हुशार असत- त्यांचे लहानपण नुसते खेळण्यांत जऊं दिलैं नाहीं- त्यांचे शिक्षणासंत्रघा'ने त्यांचे वहीत आणि मातोश्री यांनीं
फार मोठी काळजी घेतली. प्रथम ठेडळी ळिद्ळब्न यांना त्यांचे शिक्षक ४
