इथे काय वसोनी ॥ ध्रु० ॥ निमित्त असें तरी
काय मानसी । सांग योजुनी येशि वनासी ।
अल्पवयीं अशी माळ जपोनी ॥ ३० ॥
ध्रु० – ( उत्सुकतेनें ) -
ईश दर्शना उत्सुक झालों । मायवापही
त्यजुनि निघालो ॥ मुनि वचनानें या स्थलिं
आलों ॥ कांहीं न भी मजला ॥ १ ॥
परम पूज्य नारदमुनींच्या आशिर्वादें करून मला येथें तिळमात्रही भय वाटत नाहीं. ही त्यांची मजवर कृपाच ह्मणायाची; आणि हल्ली त्यांच्याच आज्ञेनें ईश्वर प्राप्त्यर्थ या स्थलीं मीं वास्तव्य केलें आहें.
ब्रा० – (साश्चर्य) कोण नारदमुनी!असंभवनीय
गोष्ट ! अरे ( केशास हात लावून ) हे काळ्याचे पांढरे
झाले, तरी एखादा साधु देखील आमच्या दृष्टीस पडत
नाहीं; तर नारदमुनी कोठून दृष्टीस पडणार ! आणि
तूं तर ह्मणतोस की "मला नारदमुनींच्या आशिर्वादें करून
"तिळमात्रही भय नाहीं" हें आश्चर्यच नाहीं का ह्मणा-
यचें ! (थट्टेनें) पर छी: मला नाही वाटत तो नारद
असेलसा ! कुणी एखादा भजनी बुवा असेल. आणि
