पान:श्रीराम उपासना ग्रंथ.pdf/५२

श्रूषा करिती । तो धरी प्रांती स्पर्शाची ॥ १५ ॥ रूपविषय कैसा गोंवी । वस्त्र भूषणे देती बरवीं । तेणें सौंदर्य मानी जिवीं । देहीं भावी लाध्यता ॥ १६ ॥ रसगोडी करितां । घडी घडी धरी ममता । मग गंधविषय ओढितां । होय तत्वतां तो कैसा ॥ १७ ॥ आवडे सुगंध चंदन । आवडे बुका सुमन । ऐसे पच विषय पूर्ण | जडले जाण तयासी ॥ १८ ॥ मग जे जे त्यासी मानिती | तेचि त्याची निंदा करिती । तरी अनुताप नृपजे चित्तीं । ममता निश्चई पूजकांची ॥ १९ ॥ ऐसा परम अनर्थ साधकासी । जन- मान्यता विघ्न त्यासी । जेणे लाधे विषयासी । त्या चि. न्हांसी बोलिलों ॥ २० ॥ ह्मणाल जो विवेकी आहे । त्यासी जनमान्यता करील काय । हें बोलणे मूर्खीचें होय । ज्या चाड आहे मनाची ॥ २१ ॥ ज्ञात्यासी प्रारब्धगती । मान जा हला तरी न घेती । तेथें गुंतोनि न राहती । उदास होती तत्काळ ॥ २२ ॥ परी साधकांच्या चित्ता | मान गोडी न सोडी सर्वथा । जरी कृपा उपजे भगवंता । तरी होय मागुता विरक्त ॥ २३ ॥ तो विरक्त कैसा ह्मणाल | मानाचें तें टाकी स्थळ | सत्संगी राहे निश्चळ । न धरी तळमळ मानाची ॥ २४ ॥ न मांडी स्वतंत्र फड | अंगा येई अहंता वाड | जीविकेची न धरी चाड । न बोले गोड मनधरणी ॥ २५ ॥ नावडे प्रपंच जनीं बैसणे । नावडे योग्यता मिरवर्णे | नावडे कोणासी बोलणे | बरवें खाणे नावडे ॥ २६ ॥ नावडे स्त्रियांत बैसणं । नावडे स्त्रियांते पाहणें । नावडे स्त्रियांचे रगडणें । त्यांचा स्पर्श नावडे ॥ २७ ॥ स्वस्त्रिये वांचूनी | नातळावी आन कामिनी । कोणा स्त्रियेसी सन्निध वाणी | आश्रय गुणी न द्यावा ॥ २८ ॥ स्वस्त्रियेसीही कार्यापुरते । बो- लावे स्पर्शावै निरुते । परी आसक्त होऊनि तेथें । विरक्त संत नसाव ॥ २९ ॥ अखंड एकांती असणे । प्रमदासंगें न राहाणें । जे निःसंग निराभिमान | त्यांजवळी बैसणे सर्वदा ॥ ३० ॥ कुटुंबनिर्वाहार्थ अन्न | अकल्पित न मिळे तरी कोगन्न । ऐसें ज्याचें वर्तन । ते जाणावे वैराग्य ॥ ३१ ॥ ऐसे वैराग्य नाहीं ज्यासी | कृष्ण-