मिदंपुण्यं सदासाम्राज्यदायकं ॥ प्रातरुत्थाय सततंयः पठेत्प्रयतः पुमान् ॥ ४ ॥ देव्याः ॥ प्रातःस्मरामिशरदिंदु करोज्ज्वलाभासद् त्नवन्मकर- कुंडलहारशोभां ॥ दिव्यायुधोर्जितसुनीलसहस्र हस्तांरक्कोत्पलाभ- चरणांभवतींपरेशीं ॥ १ ॥ प्रातर्नमामिमहिषासुरचंडमुंड शुंभासु- रप्रमुख दैत्यविनाशदक्षां ॥ ब्रह्मद्ररुद्रमुनिमोहनशीललीलांबडाँसम- स्तसुरमूर्तिमनेकरूपां ॥ २ ॥ प्रातर्भजामि भजतामभिलापदावों धात्रींसमस्तजगतांदुरितापहंत्रीं ॥ संसारबंधनविमोचन हेतुभूतां मायांपरांसमधिगम्यपरस्यविष्णोः ॥ ३ ॥ श्लोकत्रया मेदेव्याश्चं- डिकायाः पठेन्नरः ॥ सर्वान्कामानवाप्नोतिविष्णुलोकेमहीयते ॥४॥ शिवस्य || प्रातःस्मरामिभवभीतिहरंसुरेशंगवाहनमं. विकेशं || खट्टांग शूलवरदाभय हस्त मोशंसंसाररोगहरमोषधमद्वितीयं ॥ १ ॥ प्रातर्नमामिगिरिशंगिरिजार्धदेहं सर्गस्थितिप्रलयकारणमादि- देवं ॥ विश्वेश्वरंविजितविश्वमनोभिरामं संसाररोगहरमौषधम द्वितीयं ॥ २ ॥ प्रातर्भजामिशिव मे कमनंतमाद्यं वेदांतवेद्यमनघंपुरुषंम हांतं ॥ नामादिभेदरहितं पडावशून्यं संसाररोगहरमौषधमद्वितीयं ॥ ३ ॥ प्रातःसमुत्थाय शवविचित्यश्लोकत्रयंचानुदिनंपठति || तेदुःखजातंबहुजन्मसंचितंहित्वापदंयांतितदैवशंभोः ॥ ४ ॥ वि ष्णोः ॥ प्रातःस्मरामिभवभीतिमहार्तिशांत्यैनारायणंगरुडवाहनम- ब्जनाभं ॥ ग्राहाभिभूतवरवारणमुक्तिहेतुंचक्रायुधंतरुणवारिजप- तनेत्रं ॥ १ ॥ प्रातर्नमामिमनसावचसाच मूर्ध्नापादारविंदयुगलंपर- मस्यपुंसः ॥ नारायणस्यनरकार्णवतारणस्यपारायणप्रणवभक्तपरा- यणस्य ॥ २ ॥ प्रातर्भजामिभजतामभयंकरतं प्राक्सर्वजन्मकृत- पापभयापहत्यै ॥ योग्राहवक्त्रपतितांघ्रिगजेंद्रघोरशोकप्रणाशम रोशंखचक्रः ॥ ४ ॥ लोकनयमिदं पुण्यंप्रातःकालेपत्तयः | लोकत्रयगुरुस्तस्मै दद्यादात्मपदंहरिः ॥ ४ ॥ प्रातःस्मरामिरघुनाथ- मुखारविंद मंदस्मितं मधुरभाषेिविशालभालं ॥ कर्णाविलंविचल- कुंडलशोभिगंडकर्णीतदीर्घनयनंनयनाभिरामं ॥ १ ॥ प्रातर्भजामिर- घुनाथकरारविंदंरक्षोगणायभयदंवरदनिजेभ्यः यद्राजसंसदिवि ॥<br.>
