Jump to content

पान:वृद्धवचनकथासार पुस्तक पहिले.pdf/५२

विकिस्रोत कडून
या पानाचे मुद्रितशोधन झालेले आहे
(१८)

तिवां पुत्रांस आपल्या बिछान्याजवळ बोलावून ह्मणाला, मिप मुलांनो ! ह्या ज्या काय आपल्या झोपड्या आणि त्यांनजीकचा द्राक्षांचा मळा आहे, त्याशिवाय आणखीं कांहीं मालमत्ता तुझांकरितां मागे राखावी अर्से मजमध्ये सामर्थ्य नाही; परंतु या मळ्यांत गुप्त- ठेवा पुरलेचा आहे. त्यांत तुझी वरचेवर खणून पहाण्याचे श्रम घ्या म्हणजे तो तुझास सांपडेल. "
 पुढे तो म्हातारा मेल्यावर त्याच्या मुलांनी आपल्या वृद्वपित्याच्या उपदेशास अनुसरून तो सर्व द्राक्षांचा मळा मोठ्या उत्सुकतेनें वरचेवर खणून पाहिला; परंतु त्यांना त्यांत कोठें सोने, चांदी चमककेली दिसली नाहीं, अर्थान् खजीना सांपडला नाहीं. तथापि, इतके मात्र झाले की, तेणेंकरून तो मळा चांगला उफण- ला जाऊन त्यांत पूर्वीपेक्षां पुष्कळच जास्त हाक्षे उत्पन्न होऊन पैशाची प्राप्ति पूर्वीपेक्षां दुपटीहून जा. स्त झाली.
 आपल्या मृतपित्याचा गुप्तठेवा याचा अर्थ काय तो त्या मुलांस आता उत्तम रीतीने कळून आला. व त्यांनी त्या द्राक्षोच्या मळ्याच्या दारावर एक ढोबळ अक्षरांची पाटी लाविली, तीवर असे लिहिले होते की,-

*'हात फिरेल तेथें लक्ष्मी, नाही तेथे अवदसा'






* ह्या म्हणीचे स्पष्टीकरण पूर्व गोष्टींत चांगले झाले आहे.