(२१३) वासना उत्त्पन्न झाली. आतां तो पाणी [पेंणळार इतक्यात पित्याच्या राज्यस्त्रळीतेचीं प आपत्या प्नतिद्दे-[चळी अशा दोन्ही गोष्टी एकदांच अळाठवत्या तेब्दां तौ घळीरोंदार गंमीररवरळाते ह्मणाला शिव चित्र मी आतांच प्रतिज्ञामंग करीत होर्तो. " ज्या मगयान एकप्लगांचीं शपथ वाहिली. तत्मळीत्यथ त्याते ते उद्क न [पत[ ग्रूल्फिळानर ओतन तो प्नळातज्ञेचळा भंग करविणारप् प्याला त्या वृंऱ्यांत घि:क[र[ते फकिला. नंतर तो तेथें एक क्षण देंखळील राहिला नाही'.
मामळीतौल बहुविध संकर्दे सोसून मींमसिहूं पहाद्दर
शहाकडे गेला. त्यानें त्यळाटेंळा चौथे ॰घेमै व तेनस्पिता अवके‘प्क्त करून त्यास साडेनीनहजार स्वारचिं आधि-
पत्य न खचस्मिठीं वाचन गांनांचां प्तर'नाम दिला. पुढें र्मांमसिढ्र्नि चांगला टींकिंक मिळविला. त्याला स्वराज्यांत नाण्यचि कित्येक प्रसंग आहे. परंतु त्या सला॰
प्रतिज्ञ मीमसिहर्नि प्रतिज्ञामेग करून कथींच स्त्रकन्प्तर्ते क्कांक्सि ॰कछो नाहीं.
ळ, -<>८७›०--
मराठींत ल हा २८ साक क्यों आहे. ’हा सवीत्प्'
ड्रेय्ष्ट आहे तसाच लघुहृळी _आहै. कोणी लक्ष्मीपुत्र