(२००) लागलों. परंतु ती नाहींशी झाली असें दिसल्यावरून माझ्या दुःखाची परमावधी झाली. या दृष्टांतापासून मी आतां एवढे मात्र शिकलों की कोणत्याही वस्तुची खरी मित तिच्या चांगल्या अथवा वाईट बाह्यस्वरूपावरून मुळीच होत नाहीं; आणि बाह्य स्वरूपावरूनच तिची स्पृहा करणें, किंवा तिरस्कार करणे हें मौर्य होय. इतकेंच. दिव्य भूमी. लोक "भुजंग प्रयात" कुठें श्रेष्ट भूमी असे सांग माते कथा रम्य जेथील तूं नित्य मातें ॥ कथोनी मनाया बहुतष्ट केलें । मही ती पछाया मन हें भुकेलें ॥ १ ॥ जिथें रम्य पुष्पें प्रकाशे फुलोनी । सुशोभित उद्यान तैसे करोनी ॥ सद श्रांत चित्ता बहू सौख्य देती । तिथें कां असे सांग धन्या मही ती ॥ २ ॥ जिथे चुंबिती व्योम ताडादि झाडें । जिथे नित्य ती वीज किंवा कडाडे !! जिथे पक्क ताज्या मधू खर्जुरीका | तिथे सांग माते कही ती असे कां ॥ ३ ॥ दिसे लेचना व्योम जें उंच भारीं । जिये पक्षि घंती मजेनें भरारी ।।
