.. निलक महत- कीर्तीचा केला बंधु - वियोग ..रोहणपर्वआर्या. धर्म स्वर्गासि शतमरखें नेला खिन्न परि करादराग्रह गेला १ सर- पूजित शतमरव- सम परमासनगत रुयोधन रखलेश दिसला धर्म न सोसी परते युधिष्ठिर म्हणे भूविवरांत शिरावें ज्या लोकांत खळांचा पाहेल बाळ केवळ नारद म्हणे नृलोकीं यायें येथ विकारा सर्वा: मरगण-पूज्य द्यूतादि न चिंतुनियां धर्म म्हणे देव मदात्यांचा कैसा हुपद-विरावादिक जे व्यांसि दिलें देवांहीं जेथें कर्ण असे तें. स्थान मम स्वर्ग इतर- रूर म्हणती भात्यांच्या जा ची धर्मप्रिय ऐसें बोलोनि दिला त्यामागें धर्म तु दाखविला रूर-दूर्ते हरिया जैसा सुयोध नख-लेश २ या अपमानाउनळें न भाजावें किंवा लंघुनि बळें नभा जावें ३ बहुमान तयांत कोण राहेल अनुचित अपमान दगड साहेल ४ करिती न तसा विरोध या नाकीं दवडूनि म्हणूनि फिरुनि याना की ५ स्वभात्यां भेट धन्य वासर हा स्वर्गी सोडूनि अन्यवास रहा ६ जरि त्या उयो अनुग्र हा लोक दाबू मज तकअनुग्रहा लोक साधु रणमरवांत पावले पतन कोणा लोकांत सुनिवरा वतन अभिमन्यु प्रमुख सतहि असती तें गतितें नशिवेन जेविं असती ९ लोकीं जाणार तूं जरि प्राज्ञा सर्व करावें असी असे आज्ञा १० देवांनीं दूत तो पुढे चाले कवि ज्याच्या सयशोऽमृतें धाले । पुण्यश्लोकास मार्ग नरकाचा ८ १ इंदानें २ अनुह- आलोक तुझें कृपायुक्त अवलोकन -
