Jump to content

पान:बाबुर.pdf/363

विकिस्रोत कडून
या पानाचे मुद्रितशोधन झालेले नाही

________________

परिशिष्ट-ऐ. १ मोरोपंती काव्यांतील संस्कृत वाक्ये. ( गीत्यर्थ ) त्वयि तनुवितरणसमये गंगे हरिता नकोचि दे हरता. ॥१॥ (गंगास्तुति६४) प्रभुसम पूज्य मला तो ह्मणतां ‘तुभ्यं नमो रमाजाने !' ॥२॥ (हरिवंश ५,९०) (श्लोकचरण) “अयि क्वासि क्वासि प्रियतम' असे गद्गद वदे. ॥ ३ ॥(कृष्णविजय ६२-११५) ( गीति ) श्रीमद्गणेशगुरुपदनखशशिकांतिच्छटा जयंतृतरां ।। प्रतिभारत्नं लब्धं यासु मयेदं मनस्तमोम्नीषु॥४(प्राकृतमंत्ररामायण उपक्रम १) ( गीत्यर्ध ) जयतितरां श्रीराम सुग्रीवो जयति लक्ष्मणो जयति. ॥५॥(प्रा०मं. युद्ध० २६१) ‘शत्रु जहि राम!' असे वदोनि दे हर्ष सूर्य विश्वास. ॥६॥(मंत्र रामा.युद्ध.६९३) ( श्लोकार्ध ) मातर्नमस्ते क्षमखा'पराधीन । मानी मला सर्वथा पराधीन. ७ (कुशलवो०४,३२) (श्लोकचरण) 'श्रीविघ्नेश्वर ते नमःकुरु कृपां निर्विघ्नमस्त्वद्य मे.' ॥८॥(कुशलवोपाख्यान १०,५) ( श्लोक ) या प्रासूत खयं गौरी कीर्ति मेनेव सत्रुताम् । या सद्वनवसंतश्रीः कल्पवल्लीव याऽर्थिनाम् ॥ ९ ॥ ‘यस्याः सुषा रत्नगर्भा सपत्नी चामरावती ।। तस्या श्रीगोपिकादेव्याः किमपीदं कृते कृतम्॥१०॥(भीष्मभक्तिभाग्य उपसंहार) ( गीत्यर्थ ) ज्यासि ‘अहो रूपमहो महिमाऽयं सुक्रतुर्वयं धन्याः '.॥११॥ (भीष्मभक्ति १६६) आलों मृगानुसारें; ‘आपृच्छे त्वां तदहमितो यामि. ॥१२॥ (आदि. १०-६६) ‘किं जितमिह किं जितमिह’ ऐसे असकृत् पुसे अचक्षु रसें.॥१३॥(सभापर्व४,८०) ‘भो भगवन् ! भो वत्सल ! भो हतचाणूरमल्ल!' भागावें ॥१४॥(सभा०५-७८) हे नाथ! रमानाथ ! व्रजनाथ ! हरे ! मुकुंद कंसारे ! गोविंद ! कृष्ण ! केशव ! दीनार्तिहरस्त्वमेव संसारे ॥ १५ ॥ (सभापर्व५,६९) मुनि ह्मणति ‘वानराणामपि न नराणां सुमंगलं जननं.॥१६॥(वन. १२-१६) भरत ह्मणे ‘शिव! शिव! इह केयमपूर्वेदृशी कुशीला' हो ॥१७॥(वन. १०-७३) भीष्मा! मजला ह्मणसी जरि जयमाशास्व मे विभो राम!’॥१८॥(उद्योग.१३,६) ‘भगवति गदे नमस्ते त्वां कितिकां करुनि संगरा खावें ॥ १९ ॥ (भीष्म. ३, मुनि वदले, ‘मा मैवं पीडय पापाय बालकौ शल्य!' ॥ २० ॥ (भीष्म. ८-३ ‘भक्तः प्रणश्यति न मे' हें कीं वदलासि तूंचि भविकवच. ॥२१॥(द्रोणपर्व : शरतिमिरी कृष्ण ह्मणे ‘मच्चेतोंऽबुजनवातप क्वासि’ ॥ २२ ॥ (द्रोणपत्र नित्य ह्मणे ‘सिंहोऽस्मि श्वस्त्वं गंतासि कृष्णकरिप क्व'. ॥२३॥(द्रोणपर्व २०-४७) ‘पार्थं न हन्मि यावत् पादौ तावन्न धावयेऽहमिति । घोरं यस्य व्रतमिदमहह! कथं सोऽप्यगाल्लयं समिति'.॥२४॥(कर्णपर्व ६-५७) भीम ‘सुषेण हतोऽसि स्थैर्य कुरु' हे वदोनि शर सोडी.॥२५॥(कर्ण ३०-५२) वला दास ‘करिष्ये वचनं तव तो करी न पार्थ कसे ?॥२६॥(कर्ण३६-४०)