महायात्रा. २९५ यात्रांचें बंड वाढत आहे तें कमी होईल. उत्तेजन नाहीं म्हणून आपल्या प्राचीन विद्येच्या लोप होत चालला आहे अशी हळहळ ऐकू येते. सदावतें व अन्नसत्रे ह्यांत खर्ची पडणा-या पैशाचा ओघ जर विद्यार्जनाकडे व विद्वानांच्या संभावनकडे वळेल तर किती तरी बहार होईल! तरी दानशूरांनीं ह्या गोष्टीचा सहृदयतेनें विचार करावा. दैशामध्यें व्यापारवृद्धि किती झाली आहे हें ठरावण्याच्या साधनांपैकी प्राप्तीवरील कर व रेल्वेच्या उतारूंची संख्या हीं प्रमुख होत. यात्रेकरूंच्या उपयोगाकारतां गुंतलेलें सर्व भांडवल व लोक देशांतला व्यापार व संपति वाढ़ा लावतात असें ह्मणतां येणार नाहीं. ह्मणून तीर्थविधि व क्षेत्रविधींहें ऐंतलेल्या लोकांचे प्राप्तीवरील कर व्यापारवृद्धीचें निदर्शन ह्मणून स्वीकारतां येणार नाहीं. तरी असला आंकडा स्वतंत्र रीतीनें कळणें E ओह्. उतारूंच्या संख्येबरोबरच त्यांच्या प्रवासाच्या हेतूंची वर्गवारी ’ंतर क्तिी जणांचा प्रवास व्यापारी पेशानें झाला हे समजेल, *" यावरून उतारूंच्या अवाढव्य संख्येपैकीं कितीजणांच्या हाल ४दित ख-याखुन्या व्यापारवृद्धीला झाली ह्याचा ठाव घेता येईल. परंतु प्रत्येक r~ तारूं कशासाठीं गार्डीत बसला ही चौकशी जितकी अफाट कंटाळवाणी होईल. सबब त्र्त रेलवेने प्रवास करणा-यांचे 'यात्रे करी' 'व इतर' असे दोन आंकडे जरी वेगळाले मिळाले तरी कितींचा प्रवास धनोत्पादक होत नाहीं हैं *ळून येईल. _धार्मिक विधींना वाणसैोद्याचें, तीथींपाध्यायांना वाण्याचें
- " निांना व्यापारी सद्वयाचें स्वरूप आलें आहे. भरती करणा ":"डॅ","युळे महायात्रेला जाणा-या गांवढेकच्यांच्या संख्येचें एकसारखें वाढणारे भमाण लक्षांत आणलें म्हणजे, हा भाग गांव-गाड्यांत घालण्यामध्यं विषयान्तर केलें असें मत होणार नाहीं. खेड्यांच्या यात्रांच्या मानानें महायात्रेचा संबंध गांव-गाड्याशीं फार कमी येतो म्हणून हा विषय डकानदारी ह्या प्रकरणांमध्यें न घालतां पुरवर्णारूपानें घेतला आहे.
ਦਸ অস্ত্রীতিলতািন্ধ ত্বং A. . . ܒܨܒܒܓܝܓܡ="ܒܝܠ ܐ݈